kennismakingsavonden kinderen en laatste open dansavond van deze vakantie

Hallo allemaal,
ondertussen al weer een tijdje geleden dat ik nog wat schreef.
Donderdag is de eerste kennismaking voor de kinderen geweest.
Met zijn 15 waren ze , en leuk dat het was.
Van de kleinste (ze mag maandag naar het 1ste leerjaar),
tot de meisjes die naar het 4 de gaan, allen bewogen ze er op los.
Ik heb de indruk dat ze er van genoten, en af en toe kreeg ik een vragende blik.
Wat moeten we nu doen?
Op onze rug liggen, onze hand op onze buik en heel diep inademen.
Enkele gibbervriendinnetjes hun buikje geen heel snel op en neer.
Gezwind stapten ze van ene kant van de zaal naar de andere op de tonen van cirque du soleil, goed in gedachte houdend waar ze naar toe wilden stappen en daar dan ook aankomen wie of wat ze ook onderweg tegenkwamen, het was mooi om te zien!
En we hadden er ook een jongen bij deze avond, wat niet zo evident is om te dansen,hij stond zijn mannetje goed tussen al die kwetterende vrouwtjes, zijn mondje kon ook trouwens niet lang stil blijven. Maar dansen dat heeft hij nog gedaan, dat zie je! Hij beweegt zich trouwens heel vlot en tijdens de wissel van de vogeltjesdans kiezen de meisjes hem heel vlot als partner.
Dit is niet altijd zo evident, dat heb ik al meerdere malen ondervonden tijdens de danslessen voor de klassen van de lagere scholen ( meestal waren dit wel de 5 de en 6 de klassers). Ik zet er meestal de vogeltjesdans tussen omdat ze dat allemaal toch kennen en dit dan toch een soort van herkenningspunt is voor hen en dan zag ik het meestal gebeuren dat de jongens geen meisje nemen en omgekeerd. Op de duur zei ik het dan altijd al op voorhand en dan lukte het meestal wel.
Spijtig genoeg zie ik in een groep ook al direct wie er meestal uit de boot valt, wie er misschien zelfs wel gepest wordt en dat is altijd een beetje pijnlijk want op zo'n korte tijd ( meestal een 45 min per groep tijdens de sprotdagen) kan ik daar weinig of niks aan doen. Dan kriebelt het altijd een beetje, omdat dit meestal dan toch ook kinderen zijn waar je aan hun bewegingen kan zien dat er iets niet ok zit. Ik zou er dan zo graag mee aan de slag gaan om daar verandering in te krijgen via dans.
Tijdens mijn danslessen met een vaste groep dansers-tjes die elke week komen kan ik daar wel op ingaan natuurlijk, dat wil ik alleszins niet zien gebeuren in de groep. Dit zal trouwens één van de aandachtspunten zijn die ik zelf heel belangrijk vind.
Gisteren heb ik ze trouwens direct eral gezegd dat ik vind dat iedereen goed danst,bij mij kan er niemand slecht dansen, hoe of wat hij ook doet. En als ik soms eens iets zeg tegen iemand bepaald , dat het dan mijn bedoeling is dat ze aan dat bepaald lichaamsdeel wat aandacht kunnen schenken, dat ik dit dan doe NIET omdat ze het niet goed doen, nee, daar gaat het bij mijn dansen helemaal niet om, maar dat ik gewoon hun aandacht ergens wil op toeleggen want gewoon even iets aandacht geven is meestal al genoeg om er een beetje meer beweging in te krijgen!
En ik geniet er zo van om mensen te zien veranderen in hun bewegingen tijdens de dans en dat deze mensen dan verhalen komen vertellen wat er dan ook tegelijkertijd in hun dagelijkse leven allemaal beweegt en verandert. Dit is gewoonweg prachtig om zien, we zouden ze allemaal moeten kunnen filmen en dan na een jaar opnieuw en deze vergelijken.Wat een ongelooflijk verschil dit kan geven bij sommigen en dat ik daar steeds de getuige mag van zijn, wat kan ik me nog meer wensen! Dit maakt mij telkens weer intens gelukkig.
En zo ben ik bij de grote mensen groep aangekomen want diezelfde avond hebben we de laatste opendansavond gedanst met 10 dansers, een zaal vol!
Volgende week kennismakingmaking voor de kinderen nog eens en ook voor de grote mensen, hopelijk kan ik het vuur weer aanwakkeren voor enkele nieuwkomers!
Jullie zijn allemaal welkom.
tot dans!